May3am.Net

Happy New Page Rank !

عمو گوگل بالاخره از سر مهرورزی رتبه ی صفحه ی شخصی من رو به ۳ افزایش دادن . سپاس از ایشون و از شما به خاطر توجهتون به این وبلاگ .

دی‌ماه یکی از پرمناسبت‌ترین ماه‌های سال برای برگزاری جشن‌ها و شادی کردن است . شاید بتوان آن‌را ماه شادی نامید ، چرا که پرآیین‌ترین و پس از فروردین شادترین ماه ایرانی است . چهار جشن دیگان که در سالنمای زرتشتیان در روزهای اورمزد و دی‌ماه (۲۵آذر‌ماه) ، دی‌بآذر و دی‌ماه (۲دی) ، دی‌بمهر و دی‌ماه (۹ دی) و دی‌بدین و دی ماه (۱۷ دی) برگزار می‌شود، دی ماه را از نظر جشن‌های ماهیانه بی‌مانند کرده‌است . اگر مناسبت‌های دیگر این ‌ماه مانند شب‌چله (یلدا‌) و زایش حضرت مسیح  -  که هر دو ریشه در زایش میترا و آیین مهر دارند -  و همچنین آغاز سال نو میلادی را نیز پیش چشم بیاوریم ، می‌بینیم که این سخن پذیرفتنی‌تر می‌شود .

«جشن» از واژه‌ی «یسن» به معنی ستایش پروردگار آمده است . زرتشتیان شادی را یکی ازروش‌های ستایش پروردگار و سپاسگزاری از آفریده‌های نیک اهورامزدا می‌دانند به همین دلیل واژه‌ی «جشن» با آداب و رسوم دینی آمیخته‌شده‌است و معنایی متفاوت نسبت به «بزم» و «سور» پیدا کرده‌است .
از سویی دیگر نیز «دی» به معنی «دادار» و «پروردگار» آمده و از این رو برگزاری چهار جشن به‌نام دیگان در این ماه بر وزن دینی آن می‌افزاید .

از کتیبه‌های هخامنشی که از شادی به عنوان نخستین و مهم‌ترین آفریده‌ی اهورامزدا پس از انسان یادشده‌است ، از شمار زیاد جشن‌هایی که در سالنمای زرتشتیان رد پای آن پیداست و از پیام اندیشه‌برانگیز گاتها که در جای‌جای آن انسان به نیکی کردن و تلاش برای آبادانی و پیشرفت جهان و خشنود نمودن روان آفرینش (نه‌تنها انسان‌ها) فراخوانده شده‌است ، می‌توان دریافت که در گذشته ایرانیان شادی را یکی از ویژگی‌های نیک انسانی و بالنده و بالابرنده‌ی خرد می‌دانسته‌اند .  فردوسی می‌گوید :

چو شادی بکاهد، بکاهد روان      خرد گردد اندر میان ناتوان

اما شوربختانه دیرزمانی‌ست که ایرانیان نه‌تنها از شادی‌هایشان کاسته‌اند ، بلکه می‌توان گفت آن را از یاد نیز برده‌اند .

خواندن دنباله‌ی این نوشته »

شب زایش خورشید و آغاز سال نو میترایی ، فرخنده باد .

شادباش به همه ی پیروان آیین مهر …

« شب چله » یا « شب یلدا » ، جشنی است با پیشینه‌ای به درازای دست‌کم هفت هزار سال و یادگاری از مهرپرستی و آیین میترائیسم . این جشن همچون نوروز ،  سیزده‌بدر ،  جشن سوری  و مهرگان … پس از یورش و شکست ایرانیان از مقدونیان ، اعراب ، مغولها و تُرکان همچنان پابرجا مانده و هر سال در سَراسَر خانه‌های ایرانیان برپا می‌گردد .

واژه‌ی «یلدا» یک واژه‌ی سُریانی – از گویش‌های آرامی در شمال میان‌ر‌‌ودان -  به معنای زایش و زادروز است .  چراکه این جشن ، جشن ِ زایش و رو به فزونی گذاردن خورشید/مهر/میترا  است.

آرمان شریعتی ، آرمان بزرگ انسانی : عرفان ، برابری ، آزادی

شاندل ( کانون آرمان شریعتی ) ، مرجع کتابهای دکتر علی شریعتی ، اقبال و سید جمال

اهداف شاندل :

خواندن دنباله‌ی این نوشته »

حافظ :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

صایب تبریزی :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سرو دست و تن و پا را
هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

شهریار :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را
هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
نه چون صایب که می بخشد سرو دست و تن و پا را
سرو دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را